Алматы. Өлең / Казахские песни — өлеңдер / Қазақша
rus / eng / kaz


В разделе Видео.Казах.ру можно посмотреть казахские клипы, а также в нем отдельно собраны ролики на казахском языке. Новые казахские песни (в том числе 2012 года) добавляются в раздел практически ежедневно. Казахские песни ищут так: өлең, тіл туралы өлеңдер, казакша олендер, өлең туралы, ұстаз туралы өлеңдер, ана өлеңдер, өлеңдер жинағы









Казахские песни — өлеңдер / Қазақша

Назад

Алматы. Өлең

 Жетісіп тұрмаса да жайым бірақ,
 Өлеңге айттым өзімнің ойымды нақ.
 Алматыға кеткім-ақ келеді ылғи,
 Ол жақта не бар екен дайын бірақ.
 
 Әр күнімді осылай келем алдап,
 Ол ой кетпес бәрібір менен аулақ.
 Жұлдыздарын түгендеп жүрер ме едім,
 Болмаса көктеміне өлең арнап.

 Алматы, ақының боп барам десем,
 Қарамайтын шығарсың маған бәсең.
 Мүмкін мені қаламас боларсың да,
 Ақиқатын ашып айт одан да сен.
 
 Өркешіндей түйенің шыңдар әман,
 Ақ жаулығын бұлғайды күнде маған.
 Ақындарды ертерек өлтірсе де,
 Сезінемін жылылық бұл қаладан.
 
 Жүрмесін деп көңілде күмән қалып,
 Жылылығын сәтінде құп аңғардық;
 Жапыраққа тамшылар келіп қонса,
 Ақ бас шыңдар кетеді тұманданып.

 Кемелді келісім ап жырдан бүгін,
 Қуаттанып қаламым, нұрланды үнім.
 Қарсы алғайсың Алматым,
 Ақ бас шыңым,
 Барады ертең тағы бір құрбандығың.

* * *

 Басайын деп бойдағы ұлы аптығын,
 Қарашаның аспаны жылап бүгін.
 Сен екеуміз оны да жұбата алмай,
 Жүргенбіз айналшықтап бұлақты мың.

 Бұл мінезін біздерге басым етті,
 Төбемізден жалт ойнап, жасын өтті.
 Құшағымда сен барсың, бақыттымын,
 Ал далада бір гүл жоқ, қасіретті.

 Өлеңімді жатса да құп алып түз,
 Салмаса да жүрекке бұғалық күз;
 Ен далада гүлдердің жоқтығы үшін,
 Қарашаға наз айтып жыладық біз.

 Гүл сыйлағым кеп еді саған гүлім,
 Қос гүлдің тілер едім амандығын.
 Маңдайымызға ол сәттер жазылмаса,
 Қарашаның я менің жамандығым.

 Енді артық сөйлемейін күнә болар,
 Қасиетті қара өлең шүбәланар.
 Қарашада барлық гүл солып бітсе,
 Сәуірде бүр жаратын шығар олар...

* * *

 Тарқамайтын шығар-ау шер іштегі,
 Өлең болды жанымның сеніскені.
 Бұл өмірден бейхабар сәби сынды,
 Ең алғашқы сезімім періште еді.

 Періште еді сезімім, сенесің бе,
 Шығар бәлкім сол бір кез ел есінде.
 Қызғалдақтай қырмызы қызды ұнатып,
 Кездестік біз махаббат кемесінде.

 Ол қыздың да әдемі, тұнық кезі,
 Әрдайым тұрушы еді күліп көзі.
 Мен оны ұмытқам жоқ ешқашанда,
 Құдай атып ол мені ұмытты өзі.

 Жүрегі болып еді маған бейім,
 Ол мені сүймей кетті содан кейін.
 Періште сезім жолдан тайды солай,
 Қызды сүйіп көрмеген оған дейін.

 Білмеймін секем алды заты неден,
 Енді жалғыз отырмын оқып өлең.
 Қыз сүймеске ант бердім содан кейін,
 Періште сезімімнің атыменен.

 Гүлі ашылды қырлардың, келіп көктем,
 Күндер туды көңілді көрікті еткен.
 Періште сезімімді аяймын мен,
 Сол қыздың жүрегінде өліп кеткен.
768